rn Historia świata, europy - Siedlce

ZRODŁA HISTORYCZNE

Krytyka źródeł. Krytyka źródeł historycznych to ich analiza i ocena podjęta w celu ustalenia ich wiaty godności. Krytyka zewnętrzna bada kształt materialny źródła, by potwierdzić jego oryginalność i możliwość pochodzenia z danej epoki. Krytyka wewnętrzna dotyczy źródeł pisanych: bada język przekazu (czy wyrażenia i gramatyka odpowiadają danej epoce) oraz spójność tekstu i bezstronność w przytaczaniu faktów, argumentacji i ocenach.

Czytaj Więcej

Kryzys i odbudowa państwa

Kryzys i odbudowa państwa. Jeszcze w roku swej koronacji Bolesław Chrobry zmarł. Jego syn, Mieszko II (1025-1034), od razu koronował się. Niestety mocarstwowa polityka Bolesława wyczerpała siły polskie. W 1031 r. na Polskę napadli od zachodu Niemcy, a od wschodu Rusini. Brat Mieszka II, Bezprym, przejął rządy. Mieszko musiał uciekać z Polski. Po kilku miesiącach wrócił do kraju, ale wcześniej na żądanie cesarza zrzekł się królewskiego tytułu.

Czytaj Więcej

Dziedzictwo Grecji

Dziedzictwo Grecji: religia i mitologia. Do trwałego dorobku Greków należy ich mitologia. Dla Greka opowieści o bogach były częścią religii, ściśle wiązały się z kultem bogów. Kryła się w mitach mądrość życiowa i wizja świata. Podobnie zresztą jest w Biblii. Opowieści Księgi Rodzaju o stworzeniu świata, potopie czy wieży Babel nie są kronikarskimi zapisami historycznych wydarzeń, lecz przekazem prawd o zależności świata od Boga. Wierzący chrześcijanin (ale także muzułmanin i Żyd) teksty te uważa za natchnione przez Boga pomimo ich mitologicznej szaty literackiej. Tak samo swe mity rozumiał Grek. Dostrzegał w nich potęgę przeznaczenia, którego wyroki dotykają tak bogów, jak i ludzi. Wierzył w nadludzką moc herosów i marzył o tym, by samemu im dorównać (Herakles, Achilles). Prometeusz symbolizował poświęcenie dla rodzaju ludzkiego i zawiść bogów niechętnie patrzących na rosnącą potęgę człowieka, los Syzyfa ukazywał daremność ludzkich wysiłków, wyprawa Orfeusza po ukochaną aż do krainy zmarłych – potęgę sztuki, ale i ulotność jej oddziaływania…

Czytaj Więcej

Umocnienie Królestwa Polskiego

Zjednoczenie ziem polskich. W miarę jak XIII w. zbliżał się ku końcowi, zamiar ponownego zjednoczenia kraju zyskiwał coraz więcej zwolenników. Rycerze zauważyli, że tylko władca całej Polski zapewni krajowi potęgę polityczną i wojskową. Mieszczanom prowadzącym interesy handlowe doskwierały cła na granicach księstw. Nawet możni, dotychczas przeciwni silnej władzy królewskiej, mieli dość kłopotów związanych z walkami między książętami. Wszyscy widzieli zagrożenie ze strony Brandenburgii i Krzyżaków. W coraz szerszych kręgach polskiego społeczeństwa pogłębiała się świadomość narodowa. Także Kościół polski nawoływał do zjednoczenia. W Kościele rozbicia dzielnicowego nigdy nie było: polscy biskupi stale podlegali arcybiskupstwu w Gnieźnie.

Czytaj Więcej

Rzym

– Ogłosił, że o ile Rzym w Italii był „pierwszym Rzymem”, a Konstantynopol „drugim Rzymem”, to po jego upadku w 1453 r. Moskwa będzie „trzecim Rzymem”. Iwan ożenił się z bizantyńską księżniczką i przyjął bizantyńskie godło – czarnego dwugłowego orła. Orzeł taki symbolizuje aspiracje do władzy nad całym światem.

– Ogłosił, że Polska i Litwa powinny oddać Moskwie wszystkie terytoria ruskie, gdyż katolicy nie mają prawa rządzić „świętą prawosławną ziemią” i w 1503 r. odebrał Wielkiemu Księstwu Litewskiemu znaczne obszary na zachodnich rubieżach współczesnej Rosji.

Czytaj Więcej