rn Stan mieszczański - Historia świata, europy

Stan mieszczański

W feudalnych państwach zachodniej Europy wytworzyła się hierarchia lenna. Najwyższym seniorem był władca (król, cesarz), który nadawał wielkie lenna książętom, hrabiom i baronom. Lennicy (wasale) króla z kolei nadawali lenna rycerzom, stając się dla nich seniorami. Całe to zróżnicowanie dotyczyło wolnych ludzi z rycerskich rodów. Poniżej uprzywilejowanej grapy znajdowali się chłopi, którzy byli tylko poddanymi swych panów.

W późnym średniowieczu piramida lenna stopniowo (w zależności od danego państwa) ulegała zanikowi. Wszyscy feudałowie stawali się równi wobec monarchów (jako szlachta). Znikł podział na seniorów i wasali (choć w wielu krajach nadal używano tytułów hrabiów, baronów itd.). Zależność chłopów od szlachty jednak trwała nadal, przynajmniej do schyłku XVIII w. (z nielicznymi wyjątkami, gdzie stosunki feudalne zlikwidowano wcześniej).

Stan mieszczański. Od XI w. zaczęły się odradzać miasta (podupadłe jeszcze w V w.). Powstawały wokół zamków (podgrodzia) oraz przy targowiskach na skrzyżowaniach traktów handlowych. Zamieszkane były przez kupców, rzemieślników i ludzi świadczących różne usługi. Mieszkańcy tych osad wspierali władców zasobną kasą, by uzyskać od nich gwarancje prawne. Stopniowo utworzyli oni odrębny stan mieszczański. Byli osobiście wolni i niezależni od feudałów, swobodnie dysponowali swą własnością ale nie mogli korzystać z prerogatyw rycerstwa (np. przyjęcie lenna, posiadanie ziemi wraz z poddanymi).

W zachodniej Europie od XI w. (w Polsce od XIII w.) możemy już mówić o istnieniu w pełni ukształtowanego społeczeństwa stanowego.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>